پيش از بعثت مكّه مكرّمه شهرى از ديار حجاز كه سابقه بناى آن به دوران حضرت ابراهيم خليل عليه السلام باز مىگردد . ابراهيم به امر خدا مأمور شد تا همراه با شمارى از فرزندانش به سرزمين حجاز كوچ كنند ؛ و در آنجا خانه‌اى براى خداوند بنيان نهند تا در آن خداى يگانه را پرستش كنند ، و براى او انباز و همتايى قرار ندهند . ابراهيم بدان ديار آمد و خانه‌اى در آنجا بنا كرد ؛ كه « كعبه » نام گرفت . سپس از سُلالهء ابراهيم عليه السلام ، قبايل ديگرى پديد آمدند كه بعداً هويت عربى به خود گرفتند . يكى از اين قبيله‌ها « قريش » « 1 » نام داشت . اين قبيله به ده شاخه تقسيم مىشد و هريك از آنها از سياست و استقلال ويژه‌اى برخوردار بودند . و نظام قبيله‌اى خاصى بر هريك از آنها حكومت مىكرد . بنابر اين هر قبيله رئيس بانفوذ و مقتدرى داشت ، كه ديگر افراد قبيله كاملًا در زير فرمان وى بودند .

--> ( 1 ) - قريش تصغير « قرش » به معناى جانورى دريايى و نيز نام واحد پول است .